Şükür duygusunun mutlu olma yolunda çok büyük bir motivatör olduğunu biliyor muydunuz?
Geçmişi geçmişte bırakıp önce yeniyi kabule, sonra niyetlerini ve hayallerini bir bir gerçekleştirmeye hazır mısın? Peki bunu yapmak için neye ihtiyacın var? Güçlü yönlerini ve değerlerini harekete geçirmeye var mısın? Sana gerçekten neyin iyi geldiğini biliyor musun? Kendin için neler yapmak istediğini düşünmek için kendinle baş başa kaldın mı? Seni harekete geçmeye motive eden şey kendindeki bir şey mi yoksa motivatörün dışarıdan mı geliyor? Bugüne kadar istediğin neleri gerçekleştirdin? Şimdi neleri gerçekleştirmek ve hangisinden başlamak istiyorsun? Başlamak zor mu geliyor? Daha önce sana zor görünen bir şeye başlamanın sendeki en güçlü motivatörü neydi? Seni kendi seçtiğin yoldan götürecek en baskın özelliğin ne? Hangi duygun seni yolundan alıkoyuyor? O duygu ile yüzleştin mi? Yoksa hakkettiğini mi düşünmüyorsun? Biricik olduğunu hatırlamaya, her şeyi yapabilecek ve her şeyi sevebilecek gücün içinde olduğunu deneyimlemeye varsan yapman gereken ilk şey çok basit. Önce etrafına, sonra aynaya bakmak. Mum dibine hep ışık verse keşke. Bazen sahip olduğumuz en değerli ve bizi biz yapan şeyleri göremez oluyoruz. Sebebi bize ait olduklarını biliyor olmamız. Kimsenin onu bizden alamayacağına emin oluş halimiz… Benim bunca yıl öğrendiklerimden ve deneyimlediklerimden sebep emin olduğum bir şey varsa o da şükür duygusunun mutlu olma yolunda çok büyük bir motivatör olduğu. Biliyorsunuz ‘mutluluk’ kavramı artık sosyal bilimlerde araştırma konusu. Üzerine tezler yazılıyor. Araştırmalar paradan ziyade şükür duygusunun insanı en çok mutlu eden şeylerin başında geldiğini söylüyor. Bir de başkalarına yardım etmek var. O da bu kadar etkili ve güçlü bir motivatör. Etrafımıza bakmak, sahip olduğumuz çevreyi, ailemizi, dostlarımızı, evimizi, işimizi ve daha nicelerini görmek demek. Neye sahip olduğunu bilmeden şükredebilir mi insan? Bu virgülle ayırarak yazdığım kelimelerin hayatımızdaki yerinin büyüklüğünün farkında mıyız gerçekten? Ya bunlardan birçoğuna sahip olmak için zaman ve çaba harcayan insanların yaşamlarına? Aile, bizi biz yapan, ilk öğrenmelerimizi sağlayan, ilk sevgiyi aldığımız ve koşulsuz kabul gördüğümüz yer. Buna sahip misin? Sahip sen, onlara kaç kez var oldukları için teşekkür ettin ya da sevgini ifade ettin. Mumun kaç defa onlara gerçekten ışık verdi. Ya da dostların veya işin? Kaç kez bunların varlığına şükran duydun, hep daha fazlasını talep etmeden. Olanla olduğu haliyle mutlu olarak… Ya da sen sevgili okur, aynaya baktığında gördüğün sene kaç kez sağlıklı olduğun, biricik olduğun ya da iyi ki olduğun için minnet duydun? Dünya üzerinde sahip olduklarının sadece yüzde birine sahip olmak için hayatını adamış milyonlarca insanın olduğunu bildiğin halde, olana şükretmek yerine olmayanı arzu ile yanıp tutuşmak mı, yoksa olana şükredip devam etmek mi sana iyi gelecek bir deneyimle… Senenin ilk ayında yazının başında yazdığım soruları kendine sormak ve cevap istemek gerçekten içindeki bir şeyleri harekete geçirmen için sana ışık tutacaktır. Sonrası emin ol daha kolay. Bu hayata kendini bulmaya ve deneyimlemeye geldin. O zaman sana iyi gelenleri bulup, gerçekleştirmek seni en mutlu edecek şey olsa gerek. Başlamak için neye ihtiyacın var? Cevabı veriyorum; sadece kendine… Hadi o zaman yeni yıl harekete geçerek başlasın. Sadece o kolları güçlendirmek yetmez, ruhu da güçlendirmek gerek.
